یکی ازراههای غلبه برترس انجام آن عمل ترس آور است .من عقیده دارم ازآنچه می ترسید باید نزدیک شد .اگرازآب می ترسید تا خودتان رادرآب نیندارید ترستان فرو نمی ریزد .اگراز کنفرانس دادن می ترسید تنها راه حل ، کنفرانس دادن است باراول ممکن است دراثر ترس صدایتان بلرزد نفس کم بیاورید اما با این وجود دفعه بعد برایتان آسان تر خواهد بود دفعه بعد ودفعات بعدتر به مراتب آسانتر خواهد بود وبالاخره زمانی میرسد که نه تنها نمی ترسید بلکه خودتان مشفقانه ازآن استقبال می کنید ما معمولا" ازچیزی که می ترسیم دور می شویم ولی این روش مدام برترس واضطراب وعدم اعتماد به نفس ما می افزاید پس حالایک دوسه حمله به سوی هرموضوع ترس آور....نترسید من هستم

من زشتم یا زیبا ؟

این سوالیست که ذهن بسیاري از افراد را کمابیش مشغول خودش میکند و صد البته خانمها را بیشتر از آقایان.

 نه خداییش، شمایي که الان دارید این مطلب رو میخونید احساس میکنید خوشگلید یا زشت؟

اول خانوما؛ خب بعضي جاها، مثلا تو یه مهموني که به نظرتون چهارتا زشت و چرک و پرک، دور و برتونو گرفتن  ممکنه احساس خوشگلي کنین، اما تا یه خوشگلتر از خودتون از راه میرسه، یه کم شونه هاتونو میگیرین پایینتر. حتي ممکنه بهش حسادت کنین و این حسادت رو هم ممکنه به دو طریق نشون بدین؛  یا خیلي ازش تعریف کنین یا مستقیما شروع کنید عیباشو گفتن!!

ازطرف دیگه ممکنه شما جزء اوندسته ازآدمایي باشین که زشتن اما فکرمیکنن  خوشگلن! یا اونایي که خوشگلن اما فکر میکنن زشتن! شایدم در مجموع خوشگلید اما لعنت براین دماغ، که هر چي بدبختي داریدازاونه! یا شکمي که بزرگه و با گن و هزارتا کلک قایمش میکنین!

یا قد کوتاهي که با کفشهاي پاشنه بلند پنهونش میکنین! یا قد بلندي که با خم كردن كمر و قوز كردن  و زود نشستن مواظبید به چشم نیاد! شایدم لپاتون یه کم بزرگه یا لباتون اونقدر که دوست دارین جالب نیست! شایدم به هزار دوز و کلک متوسل میشید تا خودتونو خوشگل و تو دل برو نشون بدین، روشهایي مثل: پوشيدن شلواركاي اونچناني بجاي دامن، برگردوندن شلوار تا یه وجب بالاتر از مچ، انتخاب رنگ لباس برنگ رژلب، ژل زدن به موها و سیخونکي کردنشون، شلوار تنگ با مانتو کوتاه برای نمودار کردن قلمبه سلمبه ها، پرکردن خلاء ابروها با تاتو کردن، مو کاشتن، رنگ مو برنگ شرابي، حنایي،كاهي يا بعضي رنگاي ديگه كه بعضيا اسمشم نميدونن، گریم صورت، رژ لب صورتي یا قهوه اي، سایه روشن، گاهي هم تیره، مش کرمي یا نقره اي، خط چشم (گاهي مد گاهي دمد)، گونه هاي رژ زده و گاهي صاف و خاکي ، گاهي هم کاشتن گونه، تزریق ژل زیر پوست، طناب انداختن وقتي که بند و ليزرجواب نمیده، رگیوله کردن باسنها و.....

 حالا ادا و اطوارها رو که ديگه نگو؛ بعضي سرشونو میندازن پایین و از بالاي چششون به یه گوشه اي نگاه میکنن که ناز بشن،يا چشماشونو خمار كنن، برخي عملیات آکروباتیک با ابروهاشون انجام میدن، بعضي دو یا چند تا، تار مو رو میندازن تو پیشوني، اخیرا هم که گوشیهاي موبایلو میندازن دور گردنشونو یه ریز اس ام اساشونو چک میکنن.

حالا آقایون: خوبه ازكي شروع كنيم،باشه ازکچلها شروع کنیم؛ یا تاسي وگري جلوی سرشونو با بلند کردن موهای پشت سر جبران میکنن یا با هرچي مو دارن ازاین ورسرشون پل میزنن به اون ور سر، یا کلا تیغ میندازن بلکه اون گریشونو قایم کنن. انواع و اقسام آرایش مو، خط ریش، عملیات ابرو برداري، تنظیم ریشها و موها با فوتوشاپ، آرایش و ادا و اطور شبیه خانمها، براق کردن موها، شلوارایي که دم پا گشاده و نزدیک باسن و رونها تنگ، و خیلي روشاي دیگه بلکه این آقا پسري که احساس زشتي يا كسر حسن میکنه رو براي لحظاتي دلخوش کنه که نه بابا منم قشنگم، یا اونیکه احساس قشنگي میکنه رو دلخوش کنه که علاوه بر قشنگي دلچسب و تودل برو هم هست.
اکثرا مشتري پروپاقرص آینه ها رو کسایي تشکیل میدن که یا احساس زشتي میکنن یا نگرانن که آرایشي که زشتیشونو پنهان کرده پاک نشده باشه و به هم نریخته باشه، یا خوشگلن و میخوان مطمئن بشن که هنوز خوشگلن و ...

اما بالاخره جواب این سوال رو چجوري میشه پیدا کرد که خوشگلیم یا زشت؟

 متاسفانه از هر کي هم بپرسي راستشو بهت نمیگه. بعدشم آدمایي رو میبیني که به ظاهر خوشگل میان اما بعد یه مدت میبیني رفته جراحي پلاستیک تا خودشوخوشگلتر کنه. چرا چون بعد یه مدت خودش خودشو خوشگل نمیدونسته. چون معمولا افراد خودشونو با خوشگلتر از خودشون مقایسه میکنن، لذا نمیشه گفت که احساس زیبایي یه احساس پایدار و با ثباته، بلکه دائم در نوسانه.
اما نظر من همه آدما بدون استثناء درجاتي از زیبایي رو در خودشون دارن. ولی عمدتا مشکلشون اینه که به جاي نیمه پر لیوان به نیمه خالي اون توجه میکنن.

مطمئنا هیچکس نیست که صد در صد كامل باشه. و هر کسي رو نگاش كني میتوني زیباییهايي رو دروجودش ببیني و شايد زشتیا رو.

اما در مورد زیبایي کلی، به نظر من بهترین دیدگاه رو روانشناسان آلماني پیرو مکتب گشتالت بیان میکنن؛  گشتالتي ها که تاکیدشون بر کلیت هر چیزي است،اينجور ميگن: دیگران عمدتا ما رو بعنوان یه کل ادراک میکنن، لذا ممکنه شما از یه نظر جزیي زیبا نباشین اما مجموعه اجزاء چهره شما و اندامتان وقتي کنار هم قرار بگیره زیبا و جذاب و دوست داشتني بنظر برسه. اگه دقت کني ميبيني اجزایي که عمدتا مردم اوناروعنصر تعیین کننده در زیبایي میدونن باعث زیبابنظر اومدن خيلي از افراد نیمشه. مثلا مو، چون خيليا هستن که مو دارن خيلي هم دارن ولي زیبا به نظر نمیرسن، چرا چون هارموني وتركيب گشتالتشون یعني چگونگي در کنار هم قرار گرفتن اجزاء چهره شون اونا رو قشنگ نمیکنه. و بسیاري هم هستن که مو ندارن ولي زیبا بنظر میرسن و دوست داشتني. یا مثلا قد، بسیاري قد بلندن ولي زیبا به نظر نمیرسن و خيليا قد کوتاهن اما زیبا و دوست داشتني به نظر میرسن. و خیلي موارد دیگه که ازگفتنش هذر ميكنم و كوتاه ميام. اما قبل از اينكه پيشنهادمو كامل كنم ، بهتون بگم اين حرفا دليل نميشه كه تميزو مرتب نباشي و يه نرمه آرايش مليح و پاكيزه رو سرو صورتت نداشته باشيا.

اما نهایتا پیشنهاد من به شما اینه که در ارزیابي زشتي یا زیبایي خودتون نگاهتون به کلیت خودتون باشه، که درکوتاه مدت این کلیت یا گشتالت شامل چگونگی کنارهم قرار گرفتن اجزاء چهرتون میشه، و دربلند مدت اجزاء دیگه اي که خیلي هم تعیین کننده تره بهشون اضافه میشه مثل اخلاق و منش و شخصیت شما. پس اگه میخواید به چشم دیگران زیبا برسید، تاکیدتون رو بر عواملي قرار بدين که در دراز مدت شما رو به چشم دیگران زیبا نشون بدن نه برعوامل ظاهري که کاربردشون فقط در کوتاه مدته.

اون عوامل دراز مدت عبارت از ادب، منش، رفتار، گويش و شخصیت شماست وتمام آنچه ازاین منش و شخصیت ناشي میشه یعني رفتارهاتون كه باز دوباره همين رفتاراتون نشونه شخصيت شماست.

 بالاخره نگفتي؛ احساسيت نسبت بخودت چيه؟

حالا زشتي یا زیبا ؟؟؟؟

در ارتباطمان با ديگران به صورت مبهم عمل نكنيم :

در روانشناسي پديده اي بنام زايگارنيك داريم كه به زبان ساده  توضيح آن بدين صورت است:

ذهن ما عادت دارد كه هر مسئله اي برايش روشن باشد لذا هنگاميكه به يك مسئله مبهم يا حل نشده برخورد كند تا زمانيكه به پاسخ قانع كننده اي نرسد مرتب به دنبال پاسخ مي گردد و روي اين مسئله تمام انرژي خود را مي  گذارد.

تصور كنيد دنبال كار مهمي هستيد، مثلا مراسم ازدواج شماست و شما سرگرم سامان دادن به برنامه ها و پذيرايي از ميهمانان هستيد. ميان ميهمانان ، فردي بسيار برايتان آشناست ولي به ياد نمي آوريد او را كجا ديده ايد. رها مي كنيد و به دنبال پذيرائي و هيجانهاي مخصوص مراسم خودتان ميرويد، ولي ذهن شما انرژي شما را در جهت شناختن آن ميهمان به كارميگيرد هنگامي هم كه كنار عروس (يا داماد ) نشسته ايد و غرق در خيالات فرحبخش خودتان هستيد ناگهان مثل اينكه گنجي يافته ايد برقي در چشمانتان مي درخشد كه نشان مي دهد كه فرد مذكور را به خاطر آورده ايد. او همان رفتگر محل قبلي شما بوده است كه از قضا يكي از اقوام عروس ( يا داماد ) نيز هست.

مثال ديگر همان اقدام ارشميدس هنگام يافتن جرم حجمي هست. او هنگام كشف اين مسئله در حمام بود ولي به مجرد اينكه جواب را يافت از شوق يافتن جواب ، برهنه از حمام بيرون دويد و فرياد زد يافتم يافتم .(يعني حتي در حمام هم ،ذهن ارشميدس در حال خرج انرژي جهت حل مسئله جرم حجمي بود) اين مسئله در مكتب گشتالت  (يكي از مكاتب روانسناسي ) به فسلفه آها معروف است.

حالا كه با مثالهاي بالا مسئله روشن شد . مي خواهيم بگوئيم ما نبايد براي ذهن عمدا ومرتبا ابهام آفريني كنيم تا ذهن، انرژي ما را خرج آنها كند.چون ما به ذهن وانرژي آن نيازهاي ضروري بيشتري داريم و بايد صرفه جويي كنيم. هنگاميكه با ديگران برخورد مي كنيم نبايد ازجملات دو پهلوو گنگ استفاده كنيم. تا افراد مجبوربه اشغال كردن ذهنشان با آنها شوند. فرهنگ ما بخاطر ملاحظاتي،از اين برخوردها و صحبت ها زياد دارد. در اينجا  چند نمونه  از بيانات مبهم را بيان مي كنم ،خودتان هزاران نمونه را خواهيد يافت :

* -  تعارفات:

   وقتي كه تعارفات زياد مي شود ذهن در پي جواب اينست كه فلاني واقعا تعارف كرده است يا فقط به خاطر احترام حرفي را زده است. (تعارف اومد و نيامد دارد )

 *-  جملات ناكامل مثل :

    -   مي خواستم يه چيزي بهت بگم ولي پيشمان شدم ....

    -  آدم مثل تو نديدم يه جوري هستي .....

    -  حالا بگذريم يا جمله معروف حالا .....

    -  صلاح نيست شما اينجا باشي ( واز گفتن دليل خودداري كردن )

*-  امر و نهي هاي بدون دليل مثل :

    سانسورها در مكتوبات ،گفتار ها و ... (كه موجب مي شود اذهان بيشتر انرژي صرف كرده و قسمت ها حذف شده را بازسازي كنتد)

شايد بتوان بحث روابط دختر و پسر، يا گفتگو در مورد جنس مخالف را نيز به اين

مسئله ربط داد. به اين معنا كه يكي از مسائلي كه بيشترين انرژي ذهن جوانان ما را به خود اختصاص مي دهد  بحث در مورد جنس مخالف ،عشق و ... مي باشد كه نمونه هاي آن را به وفور مي توان ديد. از آنجا كه در جامعه ما اين مسائل تابو بوده و مورد سانسوررسمي رسانه هاست، همچنين آزاد نبودن روابط دختر و پسراز يكسو و بازنبودن راه ازدواج از سوي ديگرموجب شده است پسران و دختران نسبت به هم ابهام و رازآلود بودن بيشتري را حس كنند لذا ذهنشان به يكديگر مشغول است و اين روي كار،هنر، زندگي و حتي تحصيلشان اثر كرده و انرژي آنها را به تاراج مي برد عشق هاي ليلي و مجنوني كه در فرهنگ ما زبانزد است شاهد اين مدعاست . لذا هر شيوه سالم و صحيحي  كه ابهام نسبت به جنس مخالف را از بين ببرد،كمك ميكند كه انرژي هاي رواني و ذهني جوانان ما در جهت هاي سازنده، بيشتر به جريان بيفتد و آنها را بسوي شخصيت سالم و متعادل  سوق دهد.

( دراينجا مراد ما، چگونگي ارتباط دختر و پسر ومسائل شرعي آن نيست،همچنين در جهت تائيد يا رد ارتباط  آنها نيستيم ،بلكه يكي از مسائل روانشناختي كه بر آن بار شده است را توضيح داده ايم تا تريبيبي اتخاذ شود راه صحيح شناختن براي طرفين نسبت به هم فراهم گردد بدون آنكه انرژيهايش به هدر رود .)

خلاصه :

 سعي كنيم بصورت شفاف با يكديگر و بدون رودربايستي صحبت كنيم تا طبق پديده زايگارنيك ،انرژي هاي ما خرج ابهام زدائي ها نشود . تعارفات را حذف كنيم . و رفتارمان را پيچيده  و گنگ نشان ندهيم . سئوالات ديگران را به وضوح جواب دهيم . كانال سالم ارتباطي بين دختران و پسران جهت بستر سازي ازدواج فراهم گردد تا ضمن بالا رفتن شناختهايشان نسبت به هم از به هدر رفتن انرژي  هايشان به صورت افراطي در اين زمينه جلوگيري  گردد .